Þá er þetta á jaðri hins óbærilega. Hitinn hér farinn uppúr öllu valdi.

Ég er hætt að fylgjast með þessu krappi sem kallast Eurovision.

Dolce Gusto

Hér í heimi ítölskumælandi fólks er kaffi stórmál. Kaffi er ekki bara kaffi, kaffi er lífstíll og kaffi er sko ekkert grín.
Innfæddir hafa lagt sig fram við að ala litla ódannaða Íslendinga kvikindið upp í kaffidrykkjunni og er nú svo komið að ég hef staðið sjálfa mig að því að skella í mig eins og nokkrum espresso skotum, svona þegar vel liggur á mér. Það held ég að sé lokaskrefið í kaffiþróuninni. Byrjar með óbeit á kaffi, sniglast svo rólega yfir í 50/50 kaffi og kakó eða mokka kaffi (ég festist á þessu stigi um árabil), síðan er það ef til vill kaffi latté eða cappuchino, nú væntanlega venjulegt kaffikönnukaffi næst (ég hoppaði yfir þetta stig) og svo að lokum rífandi sterkt espresso!

Og þar er ég stödd í dag!

Held þetta sé bara félasþrýstingur. Cappuchino er sko mitt kaffi en fólk hérna er bara alveg sjúkt í espresso. Þú ert ekki kúl ef þú færð þér cappuchino. Í morgunmat OK, en eftir hádegi....ekki láta þig dreyma um það. Mér var tilkynnt það að ég færi til helvítis ef ég drykki cappuchino eftir hádegi. Svo alvarlegt er málið. Það er víst ætlað með morgunmat og þannig er það nú bara. Reglur eru reglur og lög eru lög.

Svo að ég sé mig knúna til að stunda þessa andfélagslegu hegðun innan veggja heimilisins og drekka þar mitt cappuchino þar sem enginn sér til mín....klukkan átta á kvöldin! hah! Rebel.

Er að reyna að sötra þetta pakkadrasl sem maður kaupir í búðunum og blandar í vatn, en sé núna að allt pakka kaffi heyrir fortíðinni til. Gekk kannski á meðan ég var enn ung og vitlaus en er nú klárlega orðin allt of siðmenntuð kaffidrykkju manneskja til að láta bjóða mér svoleiðis sull (eða "dirty water" eins og ítalir kalla allt kaffi sem selt er utan landamæra Ítalíu...Ítalski hluti Sviss kannski rétt sleppur).

Og þar kemur Dolce Gusto til sögunnar! Kaffivél drauma minna, sem býr til kaffihúsa cappuchino, macciato, café latté og espresso á örskotstundu!

Ég var sko alveg búnað plana þetta þegar ég fatta að þessi vél og sérútbúna kaffið í hana, fæst ekki á íslandi, svo hún verður ekki nothæf þar.

Svo nú þarf ég að gera upp hug minn.....
Kaffi eða Ísland?

Ég er bara hreinlega ekki viss.

Stressuð veðurfréttakona

ÆÆÆÆÆÆ....

Skil ekki afhverju ég er hætt að geta kommentað á kommentin.
Pínu leiðinlegt.

Annars virðist líka sem ógurleg kommentfælni sé að ná tökum á fólki.

Ítalía er æði

Þá er familían horfin á braut og ég dottin oní skólann á ný, eftir svaka fína daga á Ítalíu. Ég fékk meira segja óvæntan leynigest með í för og hélt ég væri að sjá ofsjónir þegar fallegasta englabarnið hann Friðrik Máni gekk út úr lyftunni. Aldeilis skemmtilega óvænt það :)
Svo var bara fullt prógramm allan tímann, farið í Gardaland og Movieland, skroppið til Feneyja, Veróna og Mílanó og keyrt hringinn í kringum Gardavatn.

Nú eru allir skápar hjá mér fullir af íslensku stashi. Hangikjöt, flatkökur, harðfiskur, Malt, rúgbrauð, piparostur, silungur, smjörvi o.s.frv. Ljómandi gott bara.



Flottastur


Feneyjar



Gardaland



Dómkirkjan í Mílanó



Fallega fólkið

Good times

Ég og snillingarnir Vick og Xian áttum góðan dag í dag í algjöru afslappelsi eftir seinustu kennslustundina fyrir páska. Fengum smá innsýn inn í sumardagana sem bíða okkar. Ítalskur ís, belgískur bjór, hjólabátar, pálmatré og túristar....

Ég kvarta ekki.













GLEÐILEGA PÁSKA!

Ég er farin í frí á Lake Garda!

Jesúsminnalmáttugurgóðurguð. Meðleigjandinn er að gera út af við mig með afgerandi ósmekklegu tónlistarvali sínu. Það er Eros Ramasotti í bland við ítalskar rokkballöður og gott ef ég heyrði ekki í Two unlimited og Dj. Ötzi líka. Já og Ace of Base. Má ekki gleyma Ace of Base. Svo syngur hann líka svona ljómandi hressilega með öllum uppáhalds slögurunum sínum. Algjör eðall. Það þarf einhver að hýfa drenginn inn í nýjan áratug.

Annars gerði ég mér aldrei grein fyrir hversu mörg "íslensku" jólalaganna eru sprottin frá ítölskum dægurlögum. Eða eru beinlínis ítölsk dægurlög sem búið er að sletta íslenskum jólatexta við.
Ooog svo borða ítalir líka laufabrauð með flórsykri, sem er karnival maturinn þeirra.

Svo það er óhætt að segja að hér séu jól alla daga.

Lítið að frétta annars. Er búin að sitja á intensífu námskeiði núna í fjóra daga, þar sem kennari í Sponsoring and Event management dúndrar í okkur fróðleik. Klár kall sem kemur frá Eurosport sjónvarpsstöðinni og segir okkur hinar ýmsu bransasögur í bland við þeoríurnar. Mjög áhugavert alltsaman. Ég meirasegja stillti inn á Eurosport í gærkveldi og horfði þar á tennis! Í 20 mínútur! Horfi annars aldrei á íþróttir. En þar sem Roger Federer er nú þjóðarhetja hér og allir í Sviss virðast spila tennis og horfa á tennis og tala um tennis þá verður maður nú eiginlega að setja sig aðeins inn í þetta. Var ekki jafn slæmt og ég bjóst við. Jafnvel bara ágætlega skemmtilegt. Serena Williams missti kúlið og tapaði. Veit ekki fyrir hverri. Enda fóru kraftar mínir aðallega í það að pæla í sponsorunum sem sáust á skjánum.

Ekki frá því nema ég sé bara orðin spennt fyrir ólympíuleikunum líka!

Svo datt ég inní Ancherman í sjónvarpinu hér ekki alls fyrir löngu, sem ég held að verði fyndnari í hvert skipti sem ég sé hana. Nema hvað að í ljósi þess hversu gegnumsýrð ég er, þessa dagana, af Eurosport og öllu sem tengist þeim heimi, þá fannst mér þetta atriði fáránlega hlægilegt. Datt í hug að deila gleðinni með ykkur.

Lægð

Ég er eitthvað svo agalega framtakslaus og innímér þessa dagana. Langar mest til að slökkva á símanum, logga mig út af msn, leggjast undir sæng og borða kökudeig í öll mál.
Vera bara alein og möglulega ekki yrða á neinn eins lengi og ég kemst upp með það.

Kannski páskarnir bjargi mér upp úr þessu fönki og grafi upp hressleikan sem mig rámar í að sé þarna einhversstaðar undir niðri.

Þessi tími ársins...eina ferðina enn.

Mér fannst við hæfi að kynna mér framlag þeirra Svisslendinga í Eurovision þetta árið, þar sem að maður er nú svona semi-swissari þessa dagana. Sko, nú er ég ekki mikill aðdáandi rauðhærða power-rokkarans, en Sviss...ææææ. Ég veit ekki hvað skal segja. Óður til vampíranna settur í svona hressandi næntís danssmella búning. Hvað finnst ykkur? Ætlar Sviss að taka þetta í ár?

en þessi er alveg eðal. Svíarnir sko. Þeir klikka ekki :)

Annar í páskum!

Björk í Laugardalshöll!

Og ég verð einhversstaðar á Ítalíu að væflast. Öfunda ykkur klakafólk að hafa tækifæri til að kíkja í höllina. Ætla nú samt ekki að kvarta of mikið þar sem ég mun vera að sleikja sólina á
Gardavatni og liggja þar í leti og vellystingum alla páskana.

Blasta bara Björkina á Poddaranum í staðinn og iða svo í skinninu eftir útgáfu Volta í maí.

Creature Comforts

Ferskt blóð

Það er fátt skemmtilegra en að kynna sig fyrir nýju fólki hér.
Ég fæ alltaf jafn innilega "ég er svo hissa" viðbrögð. Eins og Ísland væri það seinasta í veröldinni sem fólk hefði búist við að heyra. Ég gæti sagst vera frá Atlantis og ég fengi ekki jafn sterk viðbrögð.

Eftir miður skemmtilega reynslu mína af hópavinnu síðustu annar, þar sem á tímabili virtist sem önnur hver manneskja væri alveg vel trufluð á geði og óeðlilega tæp á taugum, ákvað ég að þessi mistök skildi ég ekki endurtaka á nýrri önn. Ég ýki nú kannski smá. Þetta var bara einn hópur sem var í ruglinu. Hinir voru fínir. En ég er semsagt búin að koma mér rækilega fyrir í nýjum og huggulegum hópum með nýju og huggulegu fólki. Engin öskur, engin frekju eða dramaköst, enginn með mikilmennskubrjálæði rekandi aðra hópameðlimi heim til sín og enginn að beita kúgunaraðferðum með hótunum um að segja sig úr hópnum.......uuuummm eða ekki ennþá allavega, eehehe. Sjáum til eftir tólf vikur af stanslausri samveru undir stanslausu álagi, hvernig staðan verður þá.

En maður lifir og lærir. Það kom líka berlega í ljós núna þegar þetta hópa prósess fór í gang á ný að sumir áttu í heldur meira basli skulum við segja, með að finna sér hóp, heldur en aðrir. Snýst bara um að vera næs. Engin rocket science að verki hér.
What comes around goes around, er það ekki alltaf þannig?

Cherry blossoms

Hef ég eitthvað minnst á það hvað ég elska veðurfarið hér?

Mmmm....vor. Loving it!

Family Guy - Best of Stewie

Stewie Griffin...gotta love him :)

AAAAAA!

Það er strax byrjað aftur! Ekki nógu margar klukkustundir í sólarhringnum!! What to do, what to do?!

Limbó

Jæja, nú er farið að styttast ansi hressilega í að næsta önn hefjist. Meira að segja búið að skikka okkur til að koma okkur í hópa fyrir eitt fagið og vera tilbúin með fyrirlestur í fyrsta tímanum. Þannig litla fríið dó eiginlega á því augnabliki. Ég náði nú samt að slaka ansi vel á. Búin að liggja yfir "Heroes", sem ég var heldur betur búin að spara mér á harða disknum mínum góða og svo bara sofa, lesa rusltímarit og borða súkkulaði og fransbrauð. Huggulegt ei? Horfði svo loks á Babel um daginn. Úff það er nú átakanlega myndin. En svakalega góð. Mæli með henni. Næstu helgi er svo inni í myndinni að skreppa til Feneyja ef veðrið verður gott þar. Spennandi að sjá hvort verður af því. Reikna með agalegum skemmtilegheitum þar!

En limbóið heldur áfram meðan ég bíð eftir að þrjár síðustu einkunnirnar berist. Tvær eru komnar nú þegar og gekk líka svona ljómandi vel! Ég get þetta bara vel!

Nú þarf maður bara að fara að spíta í lófana fyrir næstu önn. Þá bíða mín heldur meira spennandi fög, að mínu mati. Kjarnafögin mín samanstanda af Intergrated marketing communication, Issues and Crisis management, Corporate identity and image, Sponsoring and event management og Investors relations. Svo tók ég Public affairs og Consumer behavior í val. Þannig við erum að tala um sjö próf í júlí í fjörtíu stiga hitanum. Ef ykkur fannst ég væla núna, bíðið þá bara, ég hef sko ekki náð toppnum ennþá :)

Sögur af skósmið II

Ég gleymdi alltaf að minnast á endalokin á skósmiðsævintýrinu mínu. Ef endi skildi þá kalla.
Það tók fjórar ferðir þangað niður eftir, þangað til þetta fór að virka. Eða svona semi virka. Gæinn var farinn að fá flótta augnaráð þegar hann sá mig nálgast. Hann virtist ekkert skilja afhverju bölvaður lykillinn var svona erfiður og pússaði og pússaði, bætti nýjum punktum hér og þar í hann, en ekkert var nógu gott. Svo í fjórða skiptið fullvissaði hann mig um að nú væri þetta komið. Eða svoleiðis skildi ég hann allavega.

En hann virkaði nú samt ekki þegar ég kom heim það skiptið. Ég lagði ekki í það að fara aftur til hans af ótta við að hann mundi bara bresta í grát, eða að ég mundi slá hann, svo ég fór að æfa mig. Komst að því að þarf að snúa lyklinum afar varlega og af mikilli nákvæmni, svo hann hleypi mér heim til mín.
Hefði kannski átt að hlusta á Viðar og fara til lyklasmiðs! Haha, grínistinn sá arna.

Núna stend ég alltaf úti í nokkrar mínútur og vinn mikla nákvæmnisvinnu í hvert sinn sem ég vil komast inn. Getur verið pínu óþægilegt, sérstaklega þegar nágrannarnir eru á vappi á sama tíma. Gamla ítalska konan við hliðina á, er ofsalega mikið fyrir að spjalla við mig. Hitti hana oft í lyftunni og henni er nákvæmlega sama þótt ég segi ekki neitt. Aldrei. Ég reyni ekki einu sinni að útskýra á ensku að ég tali ekki ítölsku, því að núna er það eiginlega orðið of seint. Ég bara brosi og kinka kolli. Ég er búin að hlusta á hana of oft og láta eins og við séum að eiga í samræðum að það yrði hálf vandræðalegt ef ég myndi eyðileggja það fyrir henni núna. Betra að hún haldi bara að ég sé ítali sem þjáist af þroskahömlun.

En ég veit ekki um neinn sem á flottari lykla!

Bíttar engu þótt þeir virki ekki. Snýst allt um kúlið.

Og anda...

Hér er ég í miðjum prófalestri. Takið eftir glampanum í augunum og lífsgleðinni sem beinlínis blindar mann:



Þessi skratti var ástæðan:



Að vera búinn á því hefur öðlast alveg glænýja merkingu fyrir mér.

Líður eins og ég hafi rétt í þessu verið að ljúka maraþonhlaupi í kringum heiminn. Nema í stað þess að hlaupa tók ég sundið á þetta og í stað þess að vera með hausinn uppúr var ég í kafi. Bólakafi. Engar froskalappir engin sundgleraugu plús að ég er bara nýýýbyrjuð að læra að synda!

Fjögur próf á fimm dögum og svo hryllingsprófið í lokin með heila fjóra daga í upplestrarfrí. Done. Var farin að hallast að því að ég væri komin í helst til djúpa laug að skella mér svona í master í viðskiptafræði úr sálfræðinni, en sjáum til.
Nú er það bara taumlaus gleði framundan....allavega þar til einkunnir koma í hús.