Enn með viti, eða svona nokkurnvegin allavega

Þrátt fyrir allt þá er ég enn á lífi. Enn í Lugano. Enn að læra.
Ó boy, hvort ég er að læra. Á alla hugsanlega vegu.
Hressleikinn er líka rétt handan við hornið get ég sagt ykkur

Annars er ég bara nokkuð sátt,
svo lengi sem ég missi ekki vitið jafn illa og þessi gella.

Ó já.

Allt að fara fjandans til

Svo hræðilega, hræðilega, hræðilega vonsvikin. Orð fá því ekki lýst. Mórallin í algjöru núlli þessa stundina. Bloggpása þar til og ef ég sé fram á bjartari tíma.

Sögur af skósmið

Gekk líka svona bara prýðilega hjá skóaranum. Fór með lykla meðleigandans og veifaði þeim fyrir framan andlitið á kallinum. Hann tók við þeim, hélt einum uppi og sagði "uno?", ég sagði "si", hann hélt hinum uppi og sagði "uno?", ég sagði aftur "si". Skildum hvort annað fullkomlega.
Hann bjó til tvo nýja lykla og rétti mér, ég sagði "grazie mille", borgaði og var farin.
Allt saman átakalaust.

Ég skunda heim á leið, sting nýja lyklinum í útidyraskránna, svíf beint inn. Í lyftuna, sting hinum nýja lyklinum í íbúðarskránna. Ekkert gerist. Lok lok og læs.

Skóarinn klúðraði öðrum lyklinum, helvískur. Höfum kannski ekki skilið hvort annað jafn fullkomlega og ég hélt. Önnur ferð oní bæ á mánudaginn. Væntalega ekki jafn átakalaus og sú fyrri. Ætla að glósa í lófann áður en ég legg í hann.

Lykilorð: "Difettoso", "Aggiustare" og "Scontento"

Shit!

Ég finn til í hjartanu með þessari elsku.

Fyrst fer hún frá þessu:



Í þetta:

Og nú síðast þetta !!

Hvað er eiginlega í gangi?

Sumir þurfa að fara að taka sig alvarlegu taki ætli þeir ekki að enda eins og Anna Nicole Smith.

Sorglegt en skelfilega satt.

OHHHHH

Þá hefur mér tekist að týna lyklunum mínum. Lyklar að útidyrum, íbúð og póstkassa....farnir. Damn. Hélt að svona hegðun tilheyrði Sissú, ekki hinni endurbættu Swissú.
Oh jæja, hlaut að koma að því að ég færi að týna hlutum hér líka.

Nú þarf ég að drattast til skósmiðsins og fá nýtt sett. Verður fróðlegt að sjá hvernig það fer. Gef mér það að sá maður sé ekki slarkfær í enskunni þannig það er aldrei að vita hvað mun koma út úr þessum samskiptum okkar. Fátt sem kemur mér á óvart lengur. Bara spurning um hverskonar mistúlkun verði fyrir valinu að þessu sinni.

Get varla beðið.

Mosatöflur

Það held ég nú að íslensku álfa-vinir mínir yrðu trítilóðir!

Þetta finnst mér skrítið. Mosatöflur.

Og ekki bara hverskyns mosatöflur heldur mosatöflur gerðar úr yndisfögrum íslands mosa. Isländisch Moos Tabletten - Pastiglie di mushcio islandese - Pastilles a la mousse d´Islande.

Þetta fann ég í búðahillunum hér í Sviss.

Þeir segja þetta vera gegn kvefi og hálsslími en það stoppar mig ekki í að briðja mosatöflur í öll mál. Þetta geri ég ekki sökum hrakandi líkamlegs heilsufars, heldur lifi ég í þeirri sjálfviljugu blekkingu að smá mosi í blóðstreyminu geti mögulega bjargað mér frá þeirri lærdómsglötun og kleppsvistun sem annars bíður mín á þessum síðustu og verstu tímum. Man hreinlega ekki eftir því að hafa þjáðst af verri einbeitningarskorti en þeim sem hrjáir mig nú.

En ég er alveg klár á því að mosanum tekst að hressa upp á gáfurnar og geðheilsuna.

Er það ekki líka þannig að allt sem á einhvern hátt rætur sínar að rekja til Íslands er ógurlega hollt og gott fyrir mann? Svona eins og malt, lýsi, ópal, hrútspungar og Björk? Hressir bætir og kætir!

Annars er nú bara fæst mosalegt við þessar hálstöflur. Allavega uppfylla þær ekki ýmindaðar mosakröfur mínar. Meira svona dulbúinn lakkrískeimur.

En ég hef lagt sálarlíf mitt í hendur töframáttar mosans svo nú bíð ég bara eftir því að þetta fari að kikka inn á hverri stundu. Held að græna slikjan í andlitinu hljóti að vera merki þess.

Eða kannski ekki.

Ef til vill öllu líklegra að þetta fallega græna litarhaft sem ég skarta, hafi eitthvað með krónísku prófaógleðina að gera.....

No worries, föðurlandsmosinn reddar þessu.

Exam season

is upon us!

Krossið fingur, biðjið bænir og færið fórnir.
God knows I need it.

Eitt sinn spítali.....

nú háskóli

Sjáiði fallega skólann minn.

Þessar vikurnar eyði ég öllum mínum stundum í kjallara þessa húss, sem í dag hefur að geyma lestraraðstöðu og hópavinnuherbergi.

í dag lestarsalur, forðum daga LÍKHÚS.

Huggulegt.

Grunaði ekki Gvend!

Eric Larsen, danski kennarinn minn með vömbina og lukkutrölla röddina, upplýsti okkur í byrjun annar um fyrirbæri nokkurt sem kallast "the BigMac Index" eða BigMac vísitalan.

Ég, verandi þessi nýgræðingur sem ég er, hafði aldrei heyrt minnst á þetta áður en fannst þessi BigMac vísitala þó nokkuð áhugaverð engu að síður.

Það er nefnilega þannig að ár hvert taka nokkrir spekúlantar sig til og mæla verðið á BigMac víðsvegar um heiminn. Þetta gera þeir til að sjá hvort eða hversu mikið hinir ýmsu gjaldmiðlar séu ofmetnir.

Umræðan í bekknum snérist á þann veg að BigMac í Noregi væri klárlega sá dýrasti. Ég hugsaði með sjálfri mér að þetta fáfróða fólk hefði nú greinilega ekki mikið vit á verðlagi í heiminum þar sem Ísland einfaldlega hlyti að slá Noreg út í þessum efnum.

Hvað sé ég svo í dag á mbl.is!

"Íslenska krónan er ofmetnasta myntin í heimi samkvæmt Big Mac-vísitölunni sem tímaritið Economist tekur saman. Vísitalan mælir verð á Big Mac-hamborgum víða um heim og samkvæmt henni er gengi íslensku krónunnar 131% hærra en það ætti að vera".

Hvað sagði ég!

Hvað er betra en að koma heim til sín klukkan tólf á miðnætti, eftir fimmtán klukkustunda veru í skólanum, setjast niður í eins fermetra eldhúsið sitt, byrja að gæða sér á þvílíkum listisemdum sem peanutbutter-and-jelly er og uppgötva þá að maður á eftir að þvo!

Ítalir eru heimsmeistarar í fótbolta....

.....og það er um það bil allt sem þeir vita.

Ok ég get fyrirgefið central evrópubúum það að þekkja ekki Eurovision, þar sem áhugi Íslendinga á þessu fyrirbæri verdur að öllum líkindum ad teljast til hegðunarfrávika, en hvernig er hægt að þekkja ekki ABBA??
Það þekkja allir ABBA.

Organizational behaviour

"In the absence of reciprocal interdependence, organizations subject to rationality norms seek to place sequentially interdependent positions tangent to one another, in a common group which is (a) localized and (b) conditionally autonomous, to facilitate coordination by standardization. When higher-priority coordination requirements prevent the clustering of similar positions or groups, organizations seek to blanket homogeneous positions under rules which cut across group boundaries, and to blanket similar groups under rules which cut cross divisional lines".

Eiiimmitt

Með annað augað opið.....

.....og hnífinn undir koddanum.

Ég fékk nýjan meðleigjanda um daginn. Hann er ítalskur.

Nýji ítalski meðleigjandinn minn tilkynnti mér ekki alls fyrir löngu að forðum daga hefði hann nú étið köngulær.
Eða eins og hann sagði sjálfur: " I ATE spiders!"

Þetta fannst mér afskaplega skrítið og heldur ógeðfellt.

Nokkrir dagar líða og gerast þá matmálsvenjur þessa drengs öllu grófari.
Talið berst að innflytjendum. Hann segir mér að innflytjendur séu síður en svo vinsælir á Ítalíu....en bætir svo hrillingnum við þegar hann segir að Ítalir almennt, hafi bara hreinlega étið þá! ÉTIÐ innflytjendurna!!

Neiiiii....hættu nú alveg!

Panik hugsanir fóru á ról. Ætli hann líti nokkuð á mig sem innflytjanda? Shit! Er þetta garnagaul sem ég heyri?! Kannski ég ætti að bjóða honum jógúrt.....
Þótt að á yfirborðinu væri ég að sjálfsögðu sallaróleg. Eins og ekkert í heiminum væri eðlilegra en að éta innflytendur.

Það vakti hjá mér örlitla von að þetta mannætutal hans var í þátíð, svo ég dró þá ályktun að þeir væru þá ef til vill hættir þessum ósiði í dag, bölvaðir.

Tók mig smá tíma að kveikja, en svo kom það.
Ítalir eiga sumsé í basli með H-in sín!

ATE, HATE.....grundvallar munur þar á, en ég er þó allavega farin að geta sofið á næturnar og hnífurinn kominn þangað sem hann á heima....í eldhússkúffuna.
HAHA

Próftafla

Sprottin undan rifjum djöfulsins!

19. feb: Accounting
20. feb: Strategic Marketing
22. feb: Organizational Behaviour
23. feb: Corporate Strategy
1. mars: Industrial Organization

Af slíkri skipulagsþjóð að vera, þá hlýtur eitthvað stórkostlegt að hafa farið úrskeiðis hér.
Ætti kannski að benda einhverjum á þessi augljósu mistök....

Já, þessi elska á eftir að stuðla að heilsuleysi, svefnleysi og bara almennu skilningsleysi hér á bæ.

Vildi óska að skrattinn færi að beina athygli sinni að einhverju öðru en mínum skólamálum, svona til tilbreytingar.

Ótrúlegt!

Við ykkur frosnu íslendingana þarna norður í Atlashafi, hef ég bara þetta að segja :

Lugano, 19. janúar 2007
Kl 13:20

Hiti: 22° C

Gróðurhúsaáhrif? Ja, maður spyr sig...

Allavega held ég að Al Gore yrði alveg gjeggað reiður ef hann vissi af þessu.

Misskilningur

Stundur getur verið ótrúlega gaman í skólanum. Sérstaklega þegar tungumálaveggir gera samskipti á milli nemenda nánast ómöguleg á tímum.

Ég var eitt sinn á þeirri skoðun að hópaverkefni væru af hinu illa, en nú er tíðin önnur. Ég hef áttað mig á skemmtanagildi slíkrar iðju.

Markaðsfræðiverkefni í morgun gekk erfiðlega. Þar er ég í hópi með þremur stelpum, ein frá Kína, ein frá Víetnam og ein frá Búlgaríu og svo einn strákur frá Þýskalandi (sem endar allar setningar á "please"). Naumast kurteisir þessir þjóðverjar:

K: Why don´t we just have a tree that goes straight from the center to the amusement park?
Ég: A tree?
K: Yes, Yes, Trees!
Ég: You mean like.....a plant....tree?
K: Yes TREE! A tree that could go between the two places without any stops.
Ég: Do you have that sort of thing in China?... Cause I´ve never really heard of anything like it..... Ohhh! You mean a train?
K: Yeeeees a treeeee! I also think we should change the fingers in the powepoint slides.
Ég: Say what?
K: We should change the fingers!
Ég: hmmmm....ok....so you want to change the...the fingers?
K: Yes, yes! The fingers !The FINGERS! (Bendir á tölfræðiútreikninga okkar)
Ég: Aha! The figures. Not a problem.
V: And maybe the company´s...... ..
(B grípur fram í, alveg vel brjáluð!)
B: Do not talk to me about communism!......

Á þessum tímapunkti ákvað ég bara að halla mér aftur og fylgjast með hvernig þetta samtal gæti mögulega endað. Ætlaði ekki einusinni að reyna að leiðrétta þennan misskilning.....

Þ: Can we move on, pleaze?

Jeijjjjj......

.....hvað ég er glöð að vera búin að koma þessu kommenta kerfi mínu í lag :)
Hélt að þið væruð bara öll búin að yfirgefa mig!

Hvernig gat mér dottið slík vitleysa i hug.

Alltaf dettur manni eitthvað nýtt í hug!

Nú langar mig til að fara sem skiptinemi til Köben í eina önn.
Aldeilis held ég að það yrði nú ljómandi skemmtilegt.

Pínu skrítið að eiga afmæli svona í útlandinu, þar sem enginn veit að maður á afmæli....

Home sweet home

Jæja! Þá er það bara Íslandið góða á morgun :)

Langur dagur fyrir höndum, þar sem ég verð á ferðinni í einhverjar sextán klukkustundir áður en lent verður í hvirfilvindunum og flóðunum á Íslandi. Aldeilis brjálaða veðrið þar.....jimundur minn!

Hmmm....ætti kannski að tilkynna það að ég finn ekki íslenska símakortið mitt, svo að Sviss númerið verður í notkun allavega fyrsta daginn minn á landinu. Ég reyni svo að kippa þessu í liðinn ASAP og reikna með gæjarnir hjá Vodafone verði búnir að redda þessu fyrir mig vonandi sem fyrst...

Sjáumst þá bara á röltinu í Reykjavíkinni!